Ogród zmysłów

Ogród zmysłów

Ogród zymysłów   Kompozycja ogrodu opiera się na łagodnych, krajobrazowych kształtach spajających założenie z otaczającym małopolskim krajobrazem. Strefowy układ, którego kompozycja nawiązuje do geometrii budynku, stanowi odzwierciedlenie zmienności naturalnego krajobrazu. Ogród zmysłów tworzą poszczególne „piętra” o odmiennym charakterze i mikroklimacie – od krajobrazu surowego, skalistego, cechującego się niską wilgotnością, poprzez strefy łąk, lasów aż po teren, w którym woda stanowi podstawowy element krajobrazotwórczy. Użytkownicy prowadzeni przez całość układu czytelną i przystosowaną dla osób niepełnosprawnych ścieżką, doświadczają kolejnych bodźców, charakterystycznych dla danych stref. Szelest liści i traw, dotyk skały, odgłos suchych elementów krajobrazu ustępować będzie z czasem bogactwu zapachów kwiatów i ziół łąk kwietnych. Obecność roślin owocowych nie tylko umożliwi zwiedzającym spróbowanie przysmaków, jakie oferuje natura, lecz również przyciągnie różne gatunki ptaków wypełniających ogród zmysłów śpiewem. Mikroklimat stref najniższych, tworzony między innymi przez strumień, małe zbiorniki wodne oraz dysze zmgławiające, sprzyjać będzie ciekawym zabawom edukacyjnym (m.in. z energią wodną) i atrakcjom, jakie zapewnią liczne elementy wodne (oddziaływujące nie tylko na wzrok i dotyk, lecz również zmysł powonienia i słuch). Poszczególne elementy programowe zlokalizowane w różnych częściach ogrodu angażować będą różne zmysły oraz formy aktywności. Paprociarnia zlokalizowana w budynku charakteryzować się będzie swoim wyjątkowym mikroklimatem – wysoką wilgotnością powietrza oraz specyfiką oświetlenia. Charakter miejsca ma na celu przywoływać na myśl wnętrze lasu tropikalnego. Głównym element kompozycji stanowić będą wysokie i smukłe gatunki egzotyczne, którego uzupełnienie stanowić będą liczne rośliny bujnego podszytu. Wrażeniu egzotyki sprzyjać będą dysze zmgławiające, skały pokryte porostami oraz dyskretne elementy wodne budujące mikroklimat oraz generujące delikatne dźwięki charakterystyczne dla tropikalnego krajobrazu. Szukaj: Inne projektyZIELONE DACHY Zielony dach – Babice Ogród na dachu – Bemowo Taras na dachu –...
Kompleks biurowy

Kompleks biurowy

Kompleks biurowy Athina Park   Kompleks biurowy Athina Park to cztery budynki o całkowitej powierzchni 12 800 metrów kwadratowych. Koncepcja obejmuje rewitalizację najbliższego otoczenia biurowców.   Projekt zakłada przebudowę nawierzchni ścieżek między budynkami i (kostka brukowa) na tarasie kantyny (taras z drewna kompozytowego), postawienie altany dla palących. Konstrukcja pod pnącza, wykonana została z kantówek z litego drewna modrzewiowego, jest ramą dla stalowych linek, po których piąć się będą bujne pnącza maskujące wejście na zaplecze restauracji.   Projekt zagospodarowania terenu zakłada nowe nasadzenia – m.in. ujednolicenie gatunkowe nasadzeń w donicach (Syringa meyerii ‘Palibin’) oraz przesłonięcie wiaty śmietnikowej za pomocą nasadzeń żywopłotowych z grabu pospolitego. Zaprojektowano także obsadzenie zbiornika pnączami (Parthenocissus tricuspidiata). Czerpnie powietrza ukryto za żywopłotem z irgi błyszczącej (Cotoneaster lucidus ) – podłużnymi pasmami żywopłotów. Koncepcja projektowa zakłada również geometryczną kompozycję nasadzeń traw ozdobnych i krzewów przy ścieżce – atrakcyjny element w centralnym punkcie terenu opracowania, która sprawia, że kompleks biurowy przy zachowaniu swego reprezentacyjnego charakteru będzie jednoczenie przestrzenią przyjazna dla użytkowników. Proponowane gatunki kompozycji to trzcinnik ostrokwiatowy (Calamagrostis acutiflora) i tawuła brzozolistana (Spirea betulifolia). Projekt uwzględnia również rekultywację trawnika. Ze względu na obecność garażu podziemnego część nasadzeń została zaprojektowana jako zielony dach (system dachu intensywnego).   Kompleks biurowy Athina Park – dodatkowe informacje o obiekcie   Szukaj: Inne projektyZIELONE DACHY Zielony dach – Babice Ogród na dachu – Bemowo Taras na dachu – Wilanów Zieleń na dachu hotelu PROJEKTY OGRODÓW Ogród pod Poznaniem Ogród prywatny – Klembów Ogród w lesie – Magdalenka Ogród przy domu – Płońsk PROJEKTY PUBLICZNE Kompleks biurowy Plac Narutowicza Plac Małachowskiego Pasaż –...
Plac Narutowicza

Plac Narutowicza

Plac Narutowicza   Idea projektu przewiduje utworzenie ciekawej i bezpiecznej przestrzeni zarówno dla pieszych, rowerzystów jak również bezkolizyjne współistnienie komunikacji kołowej i szynowej.  Osiągnięto to poprzez przebudowę ulicy Grójeckiej i poprowadzenie obydwu jezdni równolegle do siebie. Pozwoliło to na odzyskanie zablokowanej i nieużytkowanej aktualnie przestrzeni placu. Jej potencjał wykorzystano poprzez wprowadzenie nowych funkcji: mieszkaniowej, rekreacyjnej i społecznej. Ponadto wyeksponowano charakterystyczny układ urbanistyczny, lokalne dominanty, a także pomnik imiennika placu. Różne rodzaje komunikacji zostały uporządkowane w ramach poszczególnych ulic. Proponowane rozwiązania promują komunikację miejską jako pożądany środek lokomocji. Place i przestrzeń rekreacyjna pozwalają natomiast na jednoczesne funkcjonowanie ruchu pieszego oraz komunikacji szynowej. Całość jest ramowana przez układ zieleni i szpalery drzew, przy zachowaniu maksymalnie największego udziału zieleni istniejącej – zwłaszcza wartościowej zieleni wysokiej.  W celu optycznego zmniejszenia skali oraz nadania placowi bardziej kameralnego charakteru, znacznie bardziej właściwego dla Starej Ochoty, zdecydowano się na uzupełnienie jego pierzei (pierwotnie planowanych, ale niedokończonych po wojnie). Projektowana zabudowa podkreśla koncentryczny układ placu a partery usługowe dopełniają funkcjonalność projektowanej przestrzeni. Zaproponowano również lokalizację elementu wodnego – dysz zamgławiających i fontannowych wkomponowanych w posadzkę placu. W części zielonej zaprojektowano zaciszne miejsca do wypoczynku wśród zieleni w cieniu drzew. Przestrzeń ta, mimo lokalizacji w sercu tętniącej życiem dzielnicy, stanowi przeciwwagę dla miejskiego zgiełku. Głównymi osiami kompozycyjnymi Placu Narutowicza są osie ulic Filtrowej oraz Uniwersyteckiej. Równie ważną z punktu widzenia przestrzeniotwórczego jest oś kompozycyjna Akademika PW oraz oś ulicy Grójeckiej. Dominantą całej przestrzeni i zwornikiem kompozycyjnym skupiającym wszystkie osie kompozycyjne i widokowe jest sylweta kościoła Niepokalanego Poczęcia. Wokół tego obiektu rozgrywa się cała gra kompozycyjna, harmonijnie podkreślana poprzez przeorganizowaną przestrzeleń placu i jego pierzeje, uzupełnione nowoprojektowanymi budynkami. Przedłużeniem...
Pasaż – Ciechanów

Pasaż – Ciechanów

Pasaż im. Marii Konopnickiej – Ciechanów   Koncepcja zakłada utworzenie trzech stref funkcjonalno-przestrzennych. Pierwszą strefę – spacerowo-rekreacyjną – stanowi ciąg komunikacyjny łączący ulicę 11-ego Pułku Ułanów Legionowych z ulicą Warszawską. Strefa druga to strefa rekreacyjna zawarta w czworoboku projektowanego placu do gier, znajdującego się na osiedlu przylegającym od północy bezpośrednio do strefy pierwszej. Natomiast strefa trzecia – parkingowa to dalsza cześć wnętrza urbanistycznego połączona komunikacyjnie z ulicą 11 Pułku Ułanów Legionowych. Koncepcja w strefie pierwszej zakłada utworzenie pasażu im. Marii Konopnickiej jako wysokiej jakości przestrzeni miejskiej. Alejowe nasadzenia lip i regularny wzór posadzki potęgują ten efekt. W koncepcji zaproponowano przeniesienie stacji transformatorowej, stanowiącej istotny element dysharmonijny w przestrzeni pod posadzkę pasażu. Zabieg ten umożliwi swobodna komunikację i połączenie widokowe ulic Warszawskiej i 11 Pułku Ułanów Legionowych. Przestrzeń pasażu wzbogacona została o pomnik Mari Konopnickiej oraz wbudowane w posadzkę płyty z fragmentami twórczości oraz cytatami pisarki. Elementy te zlokalizowane zostały na osi głównej ciągu komunikacyjnego. Zarówno pomnik jak i płyty będą wykonane ze stali kortenowskiej kolorystycznie współgrającej z ciepłymi odcieniami zaproponowanych posadzek. Na osi pasażu zlokalizowano również fontannę bezbortnicową – kilkucentymetrowy „dywan wodny”, w którym będzie się przeglądać rzeźba pisarki. Fontanna ma za zadanie uatrakcyjniać pasaż oraz poprawić mikroklimat wnętrza urbanistycznego nawilżając powietrze. W strefie drugiej utworzono plac rekreacyjno-wypoczynkowy widokowo i komunikacyjnie łączący się z pasażem im. Marii Konopnickiej. Plac ten został widokowo odseparowany od trzeciej strefy . Zamierzenie to zostało zrealizowane poprzez wydzielenie posadzką (o nawierzchni mineralnej typu hanse grand) placu ramowanego szpalerami drzew po stronach zachodniej i wschodniej oraz wysokimi trawami ozdobnymi od strony północnej. Utworzono w ten sposób kameralne wnętrze przeznaczone do gier zespołowych oraz wypoczynku biernego....
Plac Małachowskiego

Plac Małachowskiego

Plac Małachowskiego – projekt renowacji   Plac Małachowskiego to przestrzeń w centrum Warszawy  (dzielnica Śródmieście) będąca istotnym elementem tkanki miejskiej. Renowacja placu uwzględnia i eksponuje zastane wartości urbanistyczne, przestrzenne i historyczne – w szczególności bryłę kościoła ewangelicko-augsburskiego Świętej Trójcy projektu Bogumiła Zuga, budynek muzeum Zachęta oraz przylegające do placu kamienice – gmach d. Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, kamienicę Raczyńskich oraz w perspektywie kamienice przy ul. Królewskiej. Koncepcja rewitalizacji Placu Małachowskiego – plan zagospodarowania   Koncepcja podkreśla oś kościoła Świętej Trójcy poprzez wzór delikatnie kontrastujących ze sobą pasów nawierzchni, podkreślający znaczenie bryły kościoła, jako głównej dominanty. Schody terenowe eksponują budynek kościoła oraz stanowią część układu ramującego cześć centralną placu.  Kościół Świętej Trójcy i schody terenowe   Geometryczny układ zieleni wzdłuż ulicy Plac Małachowskiego oraz przed budynkiem Zachęty nadaje ramy placu, jednocześnie stanowiąc przeciwwagę dla budynku hotelu. Układ zieleni podkreśla jednocześnie najważniejsze kierunki układu urbanistycznego Placu Małachowskiego. Koncepcja zakłada relokację pomnika „Peowiaka” – wg. założenia, że pomnik ma stanowić istotny element placu, punkt identyfikacyjny i spotkań, nie będąc jednocześnie dominantą. Pomnik zlokalizowano w południowej części placu, przy ulicy Kredytowej i wkomponowano w regularny układ nowo posadzonych drzew.  Plac z przestrzenią wystawienniczą przed Zachętą   Nawierzchnia placu wykonana jest z niefazowanych piaskowanych płyt granitowych lub porfirowych w kolorystyce „kamień polny” z przewagą jasnej szarości i beżu. Poprzeczne pasy nawierzchni podkreślające oś kościoła Świętej Trójcy są wykonane z piaskowanych, niefazowanych płyt granitowych lub bazaltowych. Nawierzchnia wnętrz terenowych przestrzeni ekspozycyjnej przed Zachętą to wysokiej jakości drewno dębowe głęboko impregnowanego, stylizowane na parkiet francuski, charakterystyczny dla przestrzeni ekspozycyjnej wewnątrz budynku Zachęty. Nawierzchnia zachodniej części Placu Małachowskiego wykonana z betonowej kostki rzędowej z w kolorze jasnoszarym i...